Η Αδηφαγική Διαταραχή, γνωστή ως Binge Eating Disorder (BED) ανήκει στην κατηγορία των Διατροφικών Διαταραχών Μη Προσδιοριζόμενων Διαφορετικά (EDNOS). Το EDNOS σημαίνει πως υπάρχουν Διατροφικές Διαταραχές κλινικής σημασίας οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στα ακριβή διαγνωστικά κριτήρια ούτε της νευρογενούς ανορεξίας, ούτε της νευρογενούς βουλιμίας. Η Αδηφαγική Διαταραχή είναι η πιο κοινή διατροφική διαταραχή σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Υπάρχουν άτομα τα οποία δεν έχουν ιδιαίτερα χαμηλό βάρος, ούτε αμηνόρροια {οι γυναίκες}, αλλά με συμπτώματα παρόμοια με αυτά της Νευρογενούς Ανορεξίας.

Αντιστοίχως υπάρχουν άτομα που καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας καταναλώνουν τροφή με τη μορφή των πολλών snack, χωρίς να ζουν με παχυσαρκία, αλλά έχουν μη ελεγχόμενη διατροφική συμπεριφορά.

Διάγνωση Αδηφαγικής Διαταραχής

Για να φθάσει να διαγνωσθεί ένα άτομο με Αδηφαγική Διαταραχή θα πρέπει να πληροί μία σειρά χαρακτηριστικών:

1. υπερφαγικά επεισόδια τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν εξαιρετικά γρήγορο ρυθμό κατανάλωσης τροφής να φθάνει σε δυσφορία κατανάλωση τροφής χωρίς την ύπαρξη πείνας κρυφή κατανάλωση τροφής ύπαρξη ενοχών και αηδίας μετά την κατανάλωση τροφής απώλεια ελέγχου
2. πολύ συχνά υπερφαγικά επεισόδια, συνήθως με μεγάλη ποσότητα τροφής

3. τα υπερφαγικά επεισόδια να είναι χρόνια, δηλαδή με διάρκεια άνω των 3 μηνών και συχνότητα το λιγότερο 2 φορές την εβδομάδα

4. να μη χρησιμοποιεί εκκαθαριστικές μεθόδους, όπως πρόκληση εμετού και χρήση καθαρτικών.

5. να έχει υπερβολικό άγχος με τη διατροφή και την εικόνα του.

Οι EDNOS είναι δύσκολο να διαγνωσθούν, διότι στην ουσία πρέπει να ελεγχθεί προσεκτικά σε ποια διαταραχή το άτομο είναι πιο κοντά (νευρογενής ανορεξία/ βουλιμία). Είναι εύκολο το άτομο να μεταπηδά από τη μία διαταραχή στην άλλη.

Περίπου το 47% των ατόμων με Αδηφαγική Διαταραχή έχουν τουλάχιστον μία ψυχιατρική συννοσηρότητα, συμπεριλαμβανομένων των αγχωδών διαταραχών, οι οποίες εμφανίζονται στο 12%–70% των ασθενών με Α.Δ.

Τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με BED διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές.

Δυστυχώς όμως η Αδηφαγική Διαταραχή συχνά περνά απαρατήρητη από τους επαγγελματίες υγείας, καθώς οι ασθενείς συνηθίζουν να αναζητούν ιατρική ή ψυχιατρική βοήθεια για τη θεραπεία καταστάσεων που προκαλούνται από την Α.Δ. τους και όχι για την ίδια την Α.Δ.

Κατανόηση Αδηφαγικής Διαταραχής

Αυτό που πυροδοτεί και είναι κοινό χαρακτηριστικό σε όλες τις Διατροφικές Διαταραχές είναι η μόνιμη ενασχόληση του ατόμου με το βάρος του, το υπερβολικό άγχος για το σχήμα του σώματος και την απόκτηση του ιδανικού σώματος, αυτά έχουν άμεση συσχέτιση με την αυτοεκτίμησή του.

Οι κύριοι δύο παράγοντες που πυροδοτούν την Α.Δ. είναι οι επαναλαμβανόμενες υποθερμιδικές ή και αντικανονικές δίαιτες (είναι αυτές που προϋπάρχουν της Αδηφαγικής Διαταραχής), αφού το άτομο συνεχώς πεινάει , καθώς και ο συναισθηματικός έλεγχος, η αλεξιθυμία είναι έντονη στη Α.Δ. Τα άτομα με Α.Δ. έχουν μειωμένη ευαισθησία ανταμοιβής, ισχυρές γνωστικές προκαταλήψεις προσοχής προς το φαγητό και αλλοιωμένη ενεργοποίηση του εγκεφάλου σε περιοχές που σχετίζονται με παρορμητικότητα και καταναγκασμό.

Τα απορυθμισμένα συστήματα ντοπαμίνης, τα οποία μεσολαβούν στις συμπεριφορές διατροφής και αναζήτησης ανταμοιβής, βρίσκονται στον πυρήνα της Α.Δ.

Έπειτα από μακρά περίοδο δίαιτας δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος των χαμηλών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και απευαισθητοποίησης της σεροτονίνης η οποία προκαλεί λιγούρες. Φυσικά η πείνα επιφέρει και συναισθηματικές επιπτώσεις όπως είναι η κατάθλιψη, οι ενοχές, τα οποία είναι απόρροια των λανθασμένων ιδεών σχετικά με την κατανάλωση τροφής και την ύπαρξη ενός ιδανικού βάρους.

Θεραπεία

Εκτός από συγκεκριμένα ψυχοδιεγερτικά όπως η Lisdexamfetamine { η μόνη φαρμακευτική επιλογή που έχει εγκριθεί από τον FDA}, η οποία μειώνει την ομοιοστατική και ηδονική πρόσληψη τροφής’ της οποίας όμως η χρήση γίνεται με επιφύλαξη από τους γιατρούς, η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT), έχει αποδείξει αποτελεσματικότητα στη μείωση της υπερφαγίας στην Α.Δ.